12:08 Τρίτη 18/06/2019
      
      
Φυσικά για όσους είχαν τριήμερο! Πριν κάποια…χρόνια η ημέρα αυτή ήταν η εορτή του Συνδέσμου Ζατουνιτών, που την εόρταζαν με...
Σε έγγραφο της Ιεράς Μονής Φιλοσόφου, με ημερομηνία 20 Μαρτίου 1836, διαβάζουμε ότι τότε Ηγούμενός της Παρθένιος, σε δημοπρασία αγόρασε...
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα: arcadiaportal.gr, και την επικοινωνία που ειχε με τον ανάδοχο της κοινοπραξίας ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΑΡΚΑΔΙΑΣ, κ. Γιάννη...
  Δήμος Γορτυνίας: Δήμαρχος εξελέγη ο Στάθης Κούλης. (περίπου 70%) Περιφερειάρχης εξελέγη: Ο κ. Νίκας. Εκλογικό τμήμα Ζάτουνας:...
Βρισκόμαστε στην επόμενη ημέρα και, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει οριστικά!
Εγγεγραμμένοι 308 (πάνω από 100 από αυτούς πεθαμένοι!). Ψήφισαν 105   έγκυρα 103   Άκυρα 2 Έλαβαν:
Όλοι εμείς είμαστε απόγονοι κάποιων συμπατριωτών μας, που γεννήθηκαν και έζησαν στην Ζάτουνα, αποκτώντας την δική τους οικογένεια,...
  Ο αριθμός των υποψηφίων συνδυασμών (δημάρχων), είναι 7, που σημαίνει ότι θα υπάρξει και δεύτερη Κυριακή εκλογών, ανάμεσα στους δύο...

Τα φώτα.

Τρίτη, 07 Ιανουαρίου 2014 08:10

fota1Θάταν το 1962,περίπου. Των Φώτων. Με πήρε μαζί του ο παπά-Τάκης, ο ιερέας της Ζάτουνας, γιατί την χρονιά εκείνη έλειπε ο μικρότερος γιος του, ο Κώστας, και πήγαμε γύρα σε όλα τα σπίτια του χωριού για να τα αγιάσουμε. Σπίτι – σπίτι. Οι νοικοκυραίοι μας περίμεναν όλοι. Παλαιό το έθιμο. Πρώτα αγιασμός στη σάλα του σπιτιού μετά στο χειμωνιάτικο, όπου τις περισσότερες φορές ήταν και τα εικονίσματα του σπιτιού. Ο παπά-Τάκης, βούταγε το ματσάκι του βασιλικού του στο αλουμινένιο κατσαρολάκι που κράταγα εγώ και άγιαζε. Οι άνθρωποι του σπιτιού έσκυβαν σταυροκοπιόντουσαν και φύλαγαν τον σταυρό που κρατούσε ο παππάς μαζί με τον βασιλικό. Συγχρόνως έριχναν μέσα στο κατσαρολάκι το κέρμα τους. Βεβαίως και υπήρχαν χάρτινα νομίσματα τότε. Όμως κάτι τέτοιο δεν έφτανε ποτέ στα χέρια του παππά. Υπήρχε πολύ φτώχεια. Κάπου – κάπου άντε και κανένας κουραμπιές στον παππά και λίγα καρύδια σε μένα.

Μικρός καθώς ήμουν, μου είχε κάνει εντύπωση που σε κάθε σπίτι έλεγε τα ίδια! Γυρίζαμε όλο το χωριό. Και στη διαδρομή μου έλεγε το κάθε σπίτι σε ποιόν ανήκει και κάτι από την ιστορία του νοικοκύρη. Έτσι έκανα την ημέρα εκείνη το μεγαλύτερο, μέχρι τότε ταξίδι της ζωής μου! Έκανα το γύρο της Ζάτουνας σε κάποιες ώρες, κάτι που δεν το είχα ξανά κάνει. Ήταν η ημέρα όπου πρωτογνώρισα όλες τις γειτονιές. Και τα σπίτια ήταν τότε όλα ανοικτά.  Ήταν για μένα φανταστική η ημέρα εκείνη και αξέχαστη μέχρι σήμερα.

 

fota2Ανήμερα τα Φώτα, και παρά το τσουχτερό κρύο και τον πάγο, ο παππά Τάκης και ο ιεροδιάκονος π. Θεοδόσης (Διάκος), έριξαν κατά το τοπικό έθιμο τον σταυρό μέσα στο παραθυράκι της βρύσης που είναι κάτω από το σχολείο και στην Ζάτουνα   την ονομάζουν «Μπ(ρ)οσκινή», κάτω από τις ψαλμωδίες του Τάκη Δ. Φίλη και του Θεόδωρου Πετρουτζή. Δεξιού και αριστερού ψάλτη. Εκείνη την ώρα γινόταν πραγματικά συνωστισμός. Μεγάλοι, μικροί όλοι ανακατεμένοι. Η πρώτη στάλα, μετά τον αγιασμό είχε βαρύνουσα σημασία για όποιον την έπαιρνε. Πάντα την διεκδικούσε ο μπάρμπα-Νικόλας ο Κολοκοτρώνης. Και με την βροντώδη και χαρακτηριστική του φωνή, έλεγε: «..και μωρέ, μωρέ την πήρα και φέτος την πρώτη στάλα!». Κάποιες φορές με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, δεν κατόρθωνε να πάρει την πρώτη στάλα. Ε! τότε άρχιζε το πείραγμα. Και φυσικά  δυο χρονιές που δεν ήταν ο πρώτος, έκανε –όπως ο ίδιος έλεγε- κορίτσια και όχι αγόρια. Ήταν και αυτό! Όποιος έπαιρνε την πρώτη στάλα, και η γυναίκα του ήταν έγκυος θα γεννούσε αγόρι!!!!!

fota3Τα χρόνια πέρασαν… ο παππά-Τάκης έφυγε από το χωριό. Ο Διάκος, ο παππά-Θεοδόσης χειροτονήθηκε ιερέας και τον αναπλήρωσε.  Όμως έφυγε και αυτός, μετά από κάποια χρόνια. Από τότε των Φώτων σποραδικά αγιάζονται τα Ζατουνίτικα σπίτια. Για κάποια χρόνια περνούσε απ’ αυτά ο παππά-Λεωνίδας κατευθυνόμενος για του Μάρκου, προερχόμενος από Παλαιωχόρι και το Ζυγοβίστι.  Φέτος πέρασε για να αγιάσει σπίτια και ανθρώπους από την Ζάτουνα  ο ιερομόναχος π. Γρηγόριος, (Καθηγητής στο Γυμνάσιο Βυτίνας), κάτοικος της Ζάτουνας, αλλά ιερέας της Μελισσόπετρας και άλλων χωριών.

Τα τελευταία χρόνια τον αγιασμό των υδάτων, ανήμερα των Φώτων, τον κάνει ο παππά-Δαμασκηνός, ο Ηγούμενος του Μοναστηριού των Αιμιαλών, που είναι και ιερέας της Ζάτουνας. Τον σταυρό δεν τον ρίχνει, χρόνια τώρα,  στην βρύση της «Μποσκυνής», αφού πια δεν έχει νερό, αλλά στο γραφικό σιντριβάνι, καιρού επιτρέποντος, όπου και τα χρυσόψαρα. Γίνεται εκεί στο προαύλιο του Αγίου Γεωργίου, στο κέντρο του χωριού η τελετή, όπου παρευρίσκονται όλοι οι Ζατουνίτες και παρευρισκόμενοι στο χωριό. Έτσι έκανε και φέτος. Τέλεσε την λειτουργία στην Παναγία και έριξε τον σταυρό στο σιντριβάνι, με βροχή. Το εκκλησίασμα 21 Ζατουνίτες. Στη συνέχεια όλοι πήγαν στα καφενεία για ένα ζεστό τσίπουρο. Η Ζάτουνα αγιάστηκε. (Όχι όμως και το πόσιμο νερό της!!!!!). Αλλά ούτε και τα χωράφια και τα περιβόλια, όπως γίνονταν τα παλαιότερα χρόνια. Και τούτο διότι: Χωράφια μεν υπάρχουν. Άνθρωποι για να τα καλλιεργήσουν δεν υπάρχουν. Όλα παραμένουν ακαλλιέργητα. Και του χρόνου ξανά ο αγιασμός, στο σιντριβάνι, που μέχρι τότε θα λειτουργεί κανονικά και το γειτονικό «Αρχοντικό του Ανυφαντή» το Ξενοδοχείο του χωριού.

Σημ: 1. Αν κάποιος, έχει βάλει στο μάτι τα χρυσόψαρα του σιντριβανιού, να ξέρει ότι και μετά τον αγιασμό παραμένουν και πάλι χρυσόψαρα και δεν κάνουν για το τηγάνι του.

Σημ: 2.  Λόγω της βροχής και των ομπρελών που κρατούσαν οι συμπατριώτες στο σιντριβάνι, βάζουμε στη σημερινή μας αναφορά, περσινές φωτογραφίες, για να ξεχωρίζουν τα πρόσωπα.

fota4

fota5

fota6

Διαβάστηκε 1185 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014 23:44