11:28 Σάββατο 20/04/2019
      
      
Μετά τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στις 31 Μαρτίου 2019, το νεοεκλεγέν Δ.Σ του Συνδέσμου Ζατουνιτών, συνήλθε σε σώμα, ως εξής:
Μετά τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στις 31 Μαρτίου 2019, το νεοεκλεγέν Δ.Σ του Συνδέσμου Ζατουνιτών, συνήλθε σε σώμα, ως εξής:
Το Δ.Σ του Συνδέσμου Ζατουνιτών, στις 31 Μαρτίου 2019, έκοψε την πίτα των μελών του, στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ. Η συμμετοχή των συμπατριωτών,...
Έφυγε σήμερα 23/03/2019 από την ζωή, στην Αμερική, η Ζατουνίτισσα Ελεούσα Γεωργ. Λεβέντη. Είχε γεννηθεί στην Ζάτουνα πριν 76 χρόνια, όπου το...
Σε ηλικία 92 χρόνων, έφυγε από την ζωή ο Ομότιμος Καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,...
Περισσότερα από 20 Ζατουνίτικα σπίτια άνοιξαν, αυτό το τριήμερο. Μάλιστα πολλοί έφεραν μαζί τους, φίλους και γνωστούς. Όμως… από όσους...
Απεβίωσε στην Αθήνα, μετά από περιπέτεια της υγείας του, ο Κώστας Τσοπανογιώργης. Ο αείμνηστος ήταν σύζυγος της Ζατουνίτισσας Βάσως...
  • Μετά τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στις 31 Μαρτίου 2019, το νεοεκλεγέν Δ.Σ του Συνδέσμου...
  • Μετά τις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν στις 31 Μαρτίου 2019, το νεοεκλεγέν Δ.Σ του Συνδέσμου...
  • Το Δ.Σ του Συνδέσμου Ζατουνιτών, στις 31 Μαρτίου 2019, έκοψε την πίτα των μελών του, στο Ξενοδοχείο...
  • Έφυγε σήμερα 23/03/2019 από την ζωή, στην Αμερική, η Ζατουνίτισσα Ελεούσα Γεωργ. Λεβέντη. Είχε...
  • Σε ηλικία 92 χρόνων, έφυγε από την ζωή ο Ομότιμος Καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του...
  • Περισσότερα από 20 Ζατουνίτικα σπίτια άνοιξαν, αυτό το τριήμερο. Μάλιστα πολλοί έφεραν μαζί τους,...
  • Απεβίωσε στην Αθήνα, μετά από περιπέτεια της υγείας του, ο Κώστας Τσοπανογιώργης. Ο αείμνηστος...

7 ΙΟΥΛΙΟΥ 1844 Πριν 171 χρόνια πέθανε ο Ζατουνίτης π. Γεράσιμος Παπαδόπουλος.

Τετάρτη, 08 Ιουλίου 2015 00:20

isΛίγα χρόνια πριν τα γνωστά Ορλωφικά, γεννήθηκε ο Ζατουνίτης π. Γεράσιμος Παπαδόπουλος. Την χρονιά του 1763. Έμελε στη ζωή του να γίνει εκτός από καλόγερος, δάσκαλος του Γένους, συγγραφέας, πολιτικός.

Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Γιος του Ζατουνίτη έμπορα, στη Καλαμάτα Γιάννη Παπαδόπουλου. Ο οποίος υπήρξε επιφανής στην εποχή του και έφτασε στην Καλαμάτα από την Ζάτουνα, μεταξύ του 1728 και 1739. Ο Γιάννης Παπαδόπουλος ξεκίνησε στην αρχή ως ένας απλός εμποροϋπάλληλος και σύντομα έγινε ένας καταξιωμένος έμπορας. Μάλιστα διέθετε στην Κριμαία (1800), υποκατάστημα των δραστηριοτήτων του, το οποίο το διεύθυνε ο ετεροθαλής αδελφός του Γερασίμου, ο Κωνσταντίνος.

 

Ό Γεράσιμος φοίτησε στην περίφημη Σχολή της Δημητσάνας, έχοντας αποσπάσει την εκτίμηση των δασκάλων του. Παρά το νεαρό της ηλικίας του ίδρυσε στην Καλαμάτα, κοντά στο πατρικό του, Ιερό Ναό αφιερωμένο στην Αγία Κυριακή. Το 1788, χειροτονήθηκε κληρικός.

Η Σχολή της Δημητσάνας εκτιμώντας τις γνώσεις του, τον όρισε δάσκαλο της. Υπήρξε ένας σπουδαίος δάσκαλος και η φήμη του εξαπλώθηκε παντού. Επισκέπτετο συχνά την Ζάτουνα, και είχε διαπιστώσει τον αγώνα που κάνουν τα παιδιά της για να πάνε στην Σχολή της Δημητσάνας, για να μάθουν γράμματα. Επίσης διαπίστωσε το πόσο οι συμπατριώτες του Ζατουνίτες, είχαν την εποχή εκείνη αναπτύξει την σηροτροφία. (Καλλιέργεια μεταξοσκώληκα).

Έχοντας την εποχή εκείνη, οικονομική άνεση από την περιουσία του έμπορα πατέρα του, ίδρυσε στην Καλαμάτα Μοναστήρι, Παρθεναγωγείο, Σχολείο και έμαθε τις κοπελιές την τέχνη του μεταξιού, που την έφερε από την Ζάτουνα. Τότε πρώτο υφάνθηκαν στην Καλαμάτα, τα μεταξωτά μαντήλια, που έμελε να γίνουν γνωστά και ξακουστά μέχρι τις μέρες μας. Έγιναν και τραγούδι.

Παράλληλα ασχολήθηκε με τους αγώνες της Πατρίδας για την λευτεριά της. Υπήρξε συνεργάτης του Αθ. Διάκου, του Μητροπολίτη Βρεσθένης, υπήρξε αντιπρόσωπος της πόλης της Καλαμάτας στη Β’ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος. Οι ιστορικοί του μαρτυρούν και κάποιες αρνητικές δραστηριότητές του…

       Ως δάσκαλος που ήταν, θέλησε να βοηθήσει τα Ζατουνιτόπουλα να μάθουν γράμματα. Φρόντισε και έδωσε στους τοπικούς «Άρχοντες» της Ζάτουνας, από την οικογενειακή του περιουσία, 500 γρόσια, ώστε τοκιζόμενα σε διαφόρους συμπατριώτες, να πληρώνονται από τους τόκους τους δασκάλους. Πράγματι το πρώτο σχολείο άρχισε και λειτούργησε στη Ζάτουνα, για κάποια χρόνια, μέσα στην Τουρκοκρατία. Σ’ αυτό φοίτησαν και παιδιά από γειτονικά χωριά. Για να γίνει κατανοητό, το πόσο μεγάλο ήταν το ποσό των 500 γροσίων που έδωσε στην Πατρίδα του, αρκεί να γίνει η αναγωγή του, για την εποχή εκείνη και η σύγκριση, με ζώα που ήταν στην αναγκαία καθημερινή ζωή των κατοίκων. Μία αγελάδα τότε είχε 2 γρόσια, ενώ η τιμή ενός προβάτου ή γουρουνιού ήταν ½ γρόσι, ενώ μια φοράδα κόστιζε 7 ½ γρόσια. Στον σωζόμενο ιστορικό κώδικα της εκκλησίας της Ζάτουνας «Παναγίας Ελοβίτισσας», και με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1790, γίνεται αναφορά (σελίς 29), για την ίδρυση και την λειτουργία του σχολείου αυτού στο χωριό του. Στην ιστορική έρευνα που είχε κάνει η εφημερίδα «Ζάτουνα», φύλλο 225/2008, διαβάζουμε ότι: «… την δωρεά του αυτή την έκανε στην μνήμη του πατέρα Γιάννη και της μητέρας του Αντωνίτσας και να διαβάζονται τα ονόματά τους στην εκφώνηση του Μοναστηριού Αγίου Γεωργίου Ζάτουνας». Πρόκειται για την σημερινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο κέντρο της Ζάτουνας, που την εποχή εκείνη ήταν Μοναστήρι.

     Αξίζει να αναφερθεί ότι μετά κάποια χρόνια το πρώτο εκείνο σχολείο της Ζάτουνας, που λειτουργούσε από την δωρεά του π. Γερασίμου έκλεισε! Η θλιβερή είδηση έφτασε στην Καλαμάτα, ο π. Γεράσιμος ήρθε στη Ζάτουνα, για να βρεθεί κάποια λύση. Επενέβη και ο Μητροπολίτης Δημητσάνας. Του κάκου όμως… Οι τοπικοί άρχοντες, είχαν κάνει κατάχρηση των χρημάτων για ιδίως όφελος! Στοιχεία, από την τότε αλληλογραφία, σώζονται και μαρτυρούν τα γεγονότα και το κακό που έκαναν οι διαχειριστές των χρημάτων του π. Γερασίμου, αλλά και στα παιδιά του χωριού τους, με το να τους στερήσουν τα γράμματα.

     Ήταν ανήμερα της Αγίας Κυριακής του 1844, όπου ο π. Γεράσιμος, σε ηλικία 81 χρόνων παρέδωσε το πνεύμα του. Ο θάνατός του σαν αστραπή διαδόθηκε σε όλη την ελεύθερη Καλαμάτα. Το λείψανό του μεταφέρθηκε και ενταφιάστηκε στο περίβολο της Ιεράς Μονής Αγίου Κωνσταντίνου & Ελένης, μέσα στην Καλαμάτα. Μοναστήρι του οποίου ο ίδιος ήταν κτήτωρ. Την ημέρα της κηδείας του, όλα τα καταστήματα της πόλης παρέμειναν κλειστά σε ένδειξη πένθους και σεβασμού στη μνήμη του. Κάτι ανάλογο είχε γίνει κάποια χρόνια πριν, όταν κηδευόταν ο συμπατριώτης του, στο Ναύπλιο Στάϊκος Σταϊκόπουλος. Ο Σχολάρχης της Καλαμάτας Π. Σμηρναίος εκφώνησε τον επικήδειο λόγο. Ο τάφος του υπάρχει μέχρι σήμερα, όπου καθημερινά οι καλόγριες ανάβουν το καντήλι. Στην δε ταφόπλακα είναι χαραγμένο το επίγραμμα:

«ΟΠΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑ

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

ΣΒΕΝΝΥΤΑΙ ΛΙΧΝΟΣ

1844 - ΙΟΥΛΙΟΥ 7 – »

Η Μοναστική Κοινότητα, του Μοναστηριού Αγίου Κωνσταντίνου & Ελένης, μέσα στην Καλαμάτα, γνωρίζει άριστα την ιστορία του Γέροντα τους π. Γερασίμου και την σχέση του με την Ζάτουνα. Στην έντυπη ιστορία του μοναστηριού αναφέρεται η Ζάτουνα και καταγράφεται και με φωτογραφίες. Στη μνήμη του π. Γερασίμου το 2005, οι καλόγριες προσέφεραν στην Ζάτουνα, για τον εορτασμό των 150 χρόνων, της εκκλησίας της Παναγίας της Ελοβίτισσας 5 μεταξωτά μαντήλια.

Η φωτεινή αυτή μορφή, της Ζάτουνας, έζησε και έδρασε μέσα στην Τουρκοκρατία, ιδρύοντας στο χωριό του την εποχή εκείνη σχολείο. Όμως στους περισσότερους Ζατουνίτες, παραμένει άγνωστος, όπως άγνωστη είναι και η προσφορά του στην πατρίδα και στην ιδιαίτερή του Πατρίδα. Ίσως φταίει η απόσταση των χρόνων, ίσως και η μη πληροφόρηση της ύπαρξής του, όλα αυτά χρόνια.

Το κείμενο αυτό γράφετε ανήμερα της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου 2015), ημέρα κατά την οποία απεβίωσε, το 1844. Πριν 171 χρόνια. Τα στοιχεία προέρχονται από το βιβλίο του Νικόλη Π. Φίλη, που έχει τίτλο: «Η παιδεία στη Ζάτουνα από την τουρκοκρατία έως το 1973). Η δε αναλυτική αναφορά στον π. Γεράσιμο καταγράφετε στις σελίδες 417-422, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Διαβάστηκε 705 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 08 Ιουλίου 2015 00:22