11:57 Τρίτη 18/06/2019
      
      
Φυσικά για όσους είχαν τριήμερο! Πριν κάποια…χρόνια η ημέρα αυτή ήταν η εορτή του Συνδέσμου Ζατουνιτών, που την εόρταζαν με...
Σε έγγραφο της Ιεράς Μονής Φιλοσόφου, με ημερομηνία 20 Μαρτίου 1836, διαβάζουμε ότι τότε Ηγούμενός της Παρθένιος, σε δημοπρασία αγόρασε...
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα: arcadiaportal.gr, και την επικοινωνία που ειχε με τον ανάδοχο της κοινοπραξίας ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΑΡΚΑΔΙΑΣ, κ. Γιάννη...
  Δήμος Γορτυνίας: Δήμαρχος εξελέγη ο Στάθης Κούλης. (περίπου 70%) Περιφερειάρχης εξελέγη: Ο κ. Νίκας. Εκλογικό τμήμα Ζάτουνας:...
Βρισκόμαστε στην επόμενη ημέρα και, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει οριστικά!
Εγγεγραμμένοι 308 (πάνω από 100 από αυτούς πεθαμένοι!). Ψήφισαν 105   έγκυρα 103   Άκυρα 2 Έλαβαν:
Όλοι εμείς είμαστε απόγονοι κάποιων συμπατριωτών μας, που γεννήθηκαν και έζησαν στην Ζάτουνα, αποκτώντας την δική τους οικογένεια,...
  Ο αριθμός των υποψηφίων συνδυασμών (δημάρχων), είναι 7, που σημαίνει ότι θα υπάρξει και δεύτερη Κυριακή εκλογών, ανάμεσα στους δύο...

Σταϊκόπουλος Στάϊκος Ο Ζατουνίτης …φουντοφειάφης, μέσα από 1.166 λέξεις.

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016 20:03

feb mar2013Γεννήθηκε στη Ζάτουνα, το 1798. Πατέρας του ο Παναγιώτης Σταϊκόπουλος, που διατηρούσε στο χωριό ταβέρνα. Ένα γεγονός με τον τούρκο που σκότωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Κωνσταντίνος μέσα στην ταβέρνα, ανάγκασε τα αδέλφια και τα τρία, και τον Θανάση, να εγκαταλείψουν το σπίτι τους, για να σωθούν και να φύγουν. Εγκαταστάθηκαν στην αρχή στην Ύδρα. Από εκεί ο Κωνσταντίνος έφυγε για τα ξένα. Αργότερα έγινε Ιερολοχίτης και κάπου στο Ιάσιο, έχασε την ζωή του.

Στην Ύδρα ο Στάϊκος ασχολήθηκε με το εμπόριο δερμάτων, δουλειά που έκανε και στο χωριό του. Από τον Δημητσανίτη Νικόλαο Σπηλιοτόπουλο, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και ονομάστηκε «Βλάμης», «Συστημένος», «Αφιερωμένος». Τον Φεβρουάριο του 1821, έρχεται μαζί με τον Σπηλιοτόπουλο στο Άργος, φέρνοντας μαζί του πολλά πολεμοφόδια και άλλα αναγκαία για τον Αγώνα. Εδώ έγινε καπετάνιος, στρατολογώντας πρώτα τον αδελφό του Θανάση, τον ανιψιό του Άγγελο και πολλούς άλλους Ζατουνίτες, που την περίοδο εκείνη κατοικούσαν στο Άργος. Ανάμεσά τους ήταν: Ο Γεώργιος Αντωνόπουλος, που τον είχε έμπιστο και γραμματικό, ο Β. Βερροιόπουλος, Πάϊκος Δημητρουλόπουλος, Ηλίας Ηλιόπουλος, Ρέγγος, Νικήτας Κάζαγλης, Γεώργιος Λαγάνης, Γεώργιος Μητρόπουλος... Για σημαιοφόρο, (μπαϊρακτάρη), έβαλε τον ανιψιό του Γεωργάκη, γιο της αδελφής του Κατερίνας. Εδώ στο Άργος, ίδρυσε μαζί με τον Σπηλιοτόπουλος την «Καγκελαρία» του Άργους. Μια πρωτόλεια μορφή διοίκησης, που σκοπό είχε να οργανώσει όλα εκείνα τα απαραίτητα για την πολιορκία του Ναυπλίου. Έβγαζε διαταγές – προστάγματα όπου οι Έλληνες υπάκουαν. Τα πρώτα όπλα που εφοδίασε τους άντρες του ήταν γερά ξύλα (ρόπαλα) και σούβλες, μέχρι να αποκτήσουν τα κανονικά τους, που απόκτησαν από λάφυρα. Οι πρώτες κινήσεις του ήταν να εμψυχώνει τους αγωνιστές και να φροντίζει για την εξασφάλιση τροφών. Διακρίθηκε από τους πρώτους στα πεδία, από τις πρώτες μάχες. Ξεκίνησε από την περιοχή του Αχλαδόκαμπου, και κινείτο μέχρι Παρθένι και Τριπολιτσά. Φρόντιζε να είναι δίπλα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που σύντομα τον εμπιστεύτηκε και τον ξεχώρισε. Πρώτος παντού καθ’ όλη την διάρκεια του Αγώνα. Ο Θ.Κολοκοτρώνης τον αρραβώνιασε με την κόρη του αδελφού του. Αλλά αυτός ο αρραβώνας δεν κράτησε για πολύ. Μετά την κυρίευση του απάτητου κάστρου του Παλαμηδιού, ήρθε ρήξη του Στάϊκου με τον Θ. Κολοκοτρώνη, για τα λάφυρα, νευρίασε ο «φουντοθειάφης» Σταϊκούλης, (όπως τον έλεγε η Μπουμπουλίνα, γιατί ήταν κοντός), και πέταξε τον αρραβώνα (δακτυλίδι) στο πρόσωπο του Κολοκοτρώνη! Η Πολιτεία τον τίμησε και τον έκανε ΧΙΛΙΑΡΧΟ, και ήταν τότε μόλις 24 χρόνων!!! Μεγάλη τιμή και ζηλοφθονία από πολλούς.

 

Ο Στάϊκος, μετά από εκείνο το επεισόδιο με τον Γέρο άλλαξε συμπεριφορά. Ζαλάδες είχε καθημερινά και πονοκεφάλους. Ο Γέρος τον αποκάλεσε παράφρονα. Είχε μεσολαβήσει και το γεγονός που σκότωσε τον ανιψιό του, για εκείνα τα ελάφια του Μοναστηριού στην Άρια… Οι πάντες είχαν προβλήματα μαζί του. Το Βουλευτικό συνεδρίασε για την κατάστασή του, στις 30-10-1825, (απόσπασμα 370), και αποφάσισε: «Επειδή ο Στάϊκος Σταϊκόπουλος, εσήκωσε την ησυχίαν των πολιτών και τους ενοχλεί, πρέπει να φροντίσει η Διοίκησης, να τον στείλει, εις ένα παράμερο τόπον, και να ησυχάσει εκεί φυλαγμένος και επισκεπτόμενος από ένα ιατρόν…»

Εδώ βλέπουμε το πόσο σεβασμό έτρεφαν όλοι στο πρόσωπό του και εκτιμούσαν τις 15 πληγές που είχε στα στήθη του, αντί για ψευτοπαράσημα που έφεραν άλλοι! Ήθελαν να είναι όλοι τους ήσυχοι, απαλλαγμένοι από τις όποιες φασαρίες έκανε, αλλά φρόντισαν και για την δική του υγεία. Ο τόπος δεν ήταν άλλος, από το σπίτι του, το χωριό του. Και εκεί φρόντισαν τελικά και τον έστειλαν. Ο Στάϊκος όμως έστειλε επιστολή στην Σεβαστή Διοίκηση και ζητούσε να λάβει, εκτός από ένα σπίτι που ζητούσε στο Ναύπλιο, από αυτά που εγκατέλειψαν οι Τούρκοι, και να λάβει όλα εκείνα τα χρήματα που είχε ο ίδιος ξοδέψει για τους Αγώνες και αυτά που χρώσταγε στα παλικάρια του. Τα παλικάρια τότε πολεμούσαν με αμοιβή! Γιαυτό πολλές φορές άλλαζαν οπλαρχηγό, όταν με αυτός που ήταν τους καθυστερούσε την πληρωμή, ή τα λάφυρα δεν έφταναν για την αποζημίωσή τους.

Παραθέτουμε δυο επιστολές, οι οποίος μαρτυρούν τα ανωτέρω. Η μία είναι του Σταϊκόπουλου, προς την Σεβαστή Διοίκηση (28-9-1824) και η άλλη της Προσωρινής Διοίκησης προς το Υπουργείο Πολέμου, για να διατάξει να φύγει από το Ναύπλιο ο Σταϊκόπουλος και να πάει στη Ζάτουνα (8-10-1824). Τα δύο αυτά ιστορικά έγγραφα που βρίσκονται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), πρωτοδημοσιεύτηκαν μαζί με άλλα, από την εφημερίδα «Ζάτουνα», τον Νοέμβριο του 1988, Αρ. Φύλλο 9.

st004

st005

Μετά την σύντομη παραμονή του στη Ζάτουνα, επιστρέφει στο Ναύπλιο αν και άρρωστος ο Στάϊκος συνεχίζει να πολεμά, γιατί η Πατρίδα έχει ακόμη κίνδυνο. Μάλιστα ένα μήνα μετά το έγγραφο της Προσωρινής Διοίκησης, στις 13 Νοεμβρίου 1824, σε μάχη έξω από την Τριπολιτσά, ο Σταϊκόπουλος συλλαμβάνεται αιχμάλωτος. Τρέχει σε βοήθειά του ο γιος του Γέρου, ο Πάνος Κολοκοτρώνης. Ακολουθεί συμπλοκή και ο Πάνος σκοτώνεται. Στο διάστημα αυτό με την προτροπή του φίλου του Δημητσανίτη Σπηλιοτόπουλου, παντρεύεται την κόρη του Προέδρου της Αλωνίσταινας Παν. Δημητρακόπουλου την Κατερίνα και αποκτά μια κόρη, δίνοντας το όνομα της μητέρας του Ζαχαρούλας. Με την άφιξη του Όθωνα κατετάγη στο στρατό, τώρα όχι με τον βαθμό του Χιλίαρχου (Στρατηγού), που είχε, αλλά ως Αντισυνταγματάρχης. Όμως η αρρώστια του συνεχίζει να τον βασανίζει. Πολλές φορές εκτρέπεται και κατά του Παλατιού και κατά των συμπατριωτών του. Ξενυχτά και μένει πολλά βράδια έξω από τα τείχη! Μόνο οι συμπατριώτες του Ζατουνίτες τον βοηθάνε και έρχονται αρωγοί στα οικονομικά προβλήματά του. Συνεχίζουν να αποκαλούν Στρατηγό τον συμπατριώτη τους. Οι επιστολές που έστελνε στις εφημερίδες και στρεφόταν κατά των Βαυαρών, ήταν η αιτία να τον συλλάβουν και να τον κλείσουν στις φυλακές του «Λεονάρδου», που ήταν γεμάτες υγρασία. Δεν έμεινε πολύ στις φυλακές. Την επομένη της αποφυλάκισής του, έχοντας πολύ βασανιστεί από τις κακουχίες, την αρρώστιά του, την πίκρα για την αδικία που αντιμετώπισε, σε ηλικία μόλις 37 χρόνων, έφυγε από την ζωή. Το ημερολόγιο έγραφε 21 Φεβρουαρίου 1835.( Άλλες πηγές τον φέρουν γεννημένο το 1800. Άρα ήταν μόλις πάλι 35 χρόνων). Έφυγε πάμπτωχος, χωρίς σπίτι, αφήνοντας πίσω γυναίκα και κόρη. Οι Ζατουνίτες του Ναυπλίου και οι άλλοι Γορτύνιοι, έκαναν έρανο και συγκέντρωσαν τα έξοδα της κηδείας του. Όλη την ημέρα εκείνη –και όχι μόνο κατά την διάρκεια της κηδείας- τα καταστήματα του Ναυπλίου έμειναν κλειστά σε ένδειξη πένθους, που έφυγε ο στρατηγός του. Ο Δημητσανίτης Διάκος Ευγένιος Διογενίδης, ήρθε την ημέρα εκείνη από την Ύδρα για να εκφωνήσει στον συμπατριώτη του τον επικήδειο. Οι εφημερίδες όλες αποχαιρέτησαν τον Στάϊκο και τα έβαλαν με τον Νομάρχη Άργολίδος και τον Νομίατρο, που τον έκλεισαν φυλακή. Η είδηση του θανάτου του, στην Αθήνα έφτασε μετά ένα μήνα και καταχωρήθηκε στις εφημερίδες.

Στην κυριολεξία η Πολιτεία όλα αυτά τα 200 χρόνια, επίσημα τον έχει ξεχάσει. Μια προτομή του υπάρχει στη Ζάτουνα, καμωμένη από τον ελληνοαμερικάνο Ζατουνίτη Αθ. Κομνηνό και ένας ανδριάντας στο Ναύπλιο και αυτός καμωμένος 1966, από την δισέγγονή του. Η γενέτειρά του Ζάτουνα, κάθε χρόνο συμμετέχει με τον Σύνδεσμο Ζατουνιτών, στις εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στο Ναύπλιο, για την απελευθέρωση της πόλης και καταθέτει και στεφάνι. Το ίδιο γίνεται και μπροστά στην προτομή του, στη Ζάτουνα, όπου τελείται τρισάγιο και καταθέσεις στεφανιών.

Το συνοπτικό αυτό άρθρο, γράφτηκε επ’ ευκαιρία της 25 Μαρτίου. Ο Σταϊκόπουλος και όλα τα’ άλλα παλικάρια της Ζάτουνας, είναι ΑΘΑΝΑΤΑ.

nauplio2013

ioul aug 2013

P3250297

 

 

 

 

Διαβάστηκε 1839 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016 20:09